جعفر شهرى باف
236
طهران قديم ( فارسى )
آب چوب او كه موقع سوزاندن از آن بچكد بهترين خضاب ابرو بوده آن را تقويت و رنگ مىكند . سائيدهء پوست نازك روى دانهء بلوط جمعكنندهء قوى جراحات و بندآورنده خون و رطوبات زخمها مىباشد و چون با آب بخورند بهبود دهنده و جمعكننده زخمهاى معده و روده و اندرون و احشاء مىباشد . ضماد سائيده پوست روى بلوط كه با آب خمير كرده بگذارند ورم بيضه و امراض فتق را بهبود ميدهد . خوردن روزى سه چهار دانه شاه بلوط با شربت سيب و به و شراب بدن را فربه و پوست را صاف و روشن و كليه و مثانه را تقويت و قوه باء و ميل جماع را زياد و بدن را نيرومند و اثرات زهر و سموم را رفع مىكند . پختن پوست درخت بلوط و بر سر بستن كه شب بسته صبح با ( گل سرشور ) بشويند مو را سياه و ريشه آن را محكم و از ريزش آن جلوگيرى مىكند . خوردن زياد آن مضر حلق و سينه و رافع ضرر او شكر و سكنجبين مىباشد . بنفشه معالج امراض : عطش ، فشار خون ، قلبگرفتگى ، سينهدرد و زكام ، تبها ، سموم ، خشكى بينى ، دمل ، مفاصل ، اعصاب و عضلات با طبيعت سرد و تر مفيد حال گرممزاجها . خوردن گل بنفشه كه آن را جوشانده صاف كنند و با شكر قوام آورده قاشق قاشق بتدريج بخورند ، مسهلى است براى صفرائىمزاجها و مسكن عطش و فرو نشاننده حدت و فشار خون و بهبوددهنده هر رنج و مرض كه از گرمى و حرارت بوده باشد و دواى خفقان ( قلبگرفتگى ) و غش و نرمكنندهء ورمها و پاك